حریم فرودگاه حریم فرودگاه

حریم فرودگاه

حریم فرودگاهها را می توان بطور کلی به دو حوزه تقسیم بندی نمود یکی حوزه زمینی که خود شامل دو حوزه در داخل و خارج محدوده فرودگاه به نام حوزه داخلی و حوزه پیرامونی فرودگاه می شود و دیگری حوزه هوایی فرودگاه.

1- حوزه زمینی فرودگاه

1-1- حوزه داخلی

حوزه داخلی فرودگاه ، اراضی خریداری شده و یا تحت تصرف فرودگاه می باشد و عموما بوسیله حصار یا مانع مناسب مشخص و محصور می گردد. تمام فعالیت های فرودگاهی اعم از پایانه ها و ساختمانهای فنی و عملیاتی و جنبی و عوامل میدان پروازی در این حوزه استقرار دارد.

1-2- حوزه پیرامونی

به اراضی خارج از محدوده فرودگاه اطلاق می شود که کاربری آنها از نظر سازگاری بایستی تحت کنترل بوده و با مسئولین فرودگاه هماهنگ شود.

2- حوزه هوایی فرودگاه

منظور از حوزه هوایی فرودگاه  محدوده فضایی است که در آن محدوده هواپیماها بتوانند بدون وجود هیچگونه مانع و بر اساس دستورالعمل های مربوط به نشست و برخاست ، از باند پرواز و خزش راه ها و پیشگاه و پارکینگ هواپیما ، از فرودگاه بهره برداری نمایند . بخشی از این حوزه هوایی در حوزه داخلی و بخش دیگری در خارج از محدوده فرودگاه واقع است .

حوزه هوایی هر فرودگاه با توجه به ابعاد و تعداد باند پرواز و نوع وسایل ناوبری و تعداد نشست و برخاست و نوع هواپیماها و عوامل مختلف هوانوردی تعیین می شود تا با رعایت معیارهای مربوطه همواره از ساختمان سازی ها و کاربری های ناسازگار و غیر منطبق در فرودگاهها جلوگیری و پیشگیری شود.

 

تعیین حرم هوایی اطراف فرودگاه

حریم هوایی هر فرودگاه با توجه به 3 تقسیم بندی درجه ، گروه و طبقه به شرح زیر تعریف و تعیین می شود:

درجه : مشخصات فرودگاه بر مبنای طول باند پرواز تعریف و به چهار درجه 1 تا 4 تقسیم می شود.

گروه : مشخصات فرودگاه بر مبنای فواصل بال تا بال هواپيماها و فواصل چرخ های بیرونی آن تعریف و به شش گروه F,E,D,C,B,A تقسیم می شود.

طبقه  : مشخصات فرودگاه بر مبنای تجهیزات وسایل ناوبری برای تقرب هواپيماها تعریف می شود.

حوزه داخلی فرودگاهها همواره توسط مقامات ذیصلاح فرودگاهی تحت کنترل می باشد و لذا مسئولین از نظر رعایت ضوابط و استانداردها کمتر با مشکل مواجه می شوند ولی برای خارج از محدوده و در مجاورت فرودگاهها باید ضوابطی تعیین گردد تا هیچگاه خطری متوجه پرواز هواپيماها نشود و کاربری اراضی نیز بنحوی تنظیم گردد تا برای مالکین و ساکنین ایجاد زحمت و ناراحتی ننماید.